NIEUWS VAN HET COUPEERFRONT.
Johan Sioen.
Op
de navolgende bladzijden vindt U twee
teksten die licht werpen op het coupeerverbod.
De perspectieven zijn totaal verschillend en de auteurs hebben niets met
elkaar te maken. De eerste tekst is een vertaling, het VOORWOORD van de President van de Fédération Cynologique Internationale (FCI), in het FCI-Magazine
van begin 2002. De tweede tekst is ook al een vertaling: het is een verklaring
die engelse dierenartsen ondertekenden en via het internet bekend maakten. Hun
site heet “Vets for Docking”, en het
adres is: http://www.vets4docking.org.uk.
We laten beide teksten voor zichzelf spreken. We plaatsen hen enkel in een
context.
Het FCI is het kynologisch hoogste orgaan:
het overkoepelt de nationale organisaties zoals bij ons de K.M.S.H., in
Nederland de Raad van Beheer, In Frankrijk de S.C.C. enzovoort. De voorzitter
van het FCI fungeert als het gezicht en de woordvoeder van het FCI. Hij zit dan
ook in een situatie die diplomatie vereist. Op zijn woorden wordt gelet en hij
moet die dan ook wikken en wegen. Daarom is zijn Voorwoord in het FCI-Magazine ( 1/2002) des te
opmerkelijker. Hij benadert de problematiek van het coupeerverbod vanuit de
vraag welke gevolgen dit verbod zal hebben op het functioneren van het FCI,
meer speciaal wat de internationale tentoonstellingen betreft. Hoewel hij
uitdrukkelijk stelt geen uitspraak te doen over het coupeerverbod op zich, laat
zowel de toon van het artikel als het woordgebruik weinig aan de verbeelding
over. Let vooral op zijn verzuchting: “ In veel gevallen hebben mensen opgehouden te denken voor zichzelf.
Het is immers zoveel gemakkelijker alles over te nemen van het o-zo-perfecte
buitenland, dan om onafhankelijk eigen beslissingen te nemen die afgestemd zijn
op de eigen situatie”. Hij voorziet dat belangrijke internationale
tentoonstellingen zullen verdwijnen en wat erger is, dat verschillende
nationale kynologische organisatie zwaar in de problemen kunnen komen. Zijn
hoop is gevestigd op de Sectie Europa, die binnen het FCI juridisch is hervormd
en op deze manier gestalte kan geven aan een efficiënte hondenlobby die
misschien de zaken nog ten goede kan doen keren.
Als
waarschuwing kan dit tellen, maar leest u vooral zelf het artikel.
De
“Council of docked breeds” ( http://
www.cdb.org)
is een engelse organisatie die sinds 1995 een eigen website heeft en die ijvert
voor het behoud van het couperen, en meer in het algemeen tegen de invoering
van de Europese Conventie in de Britse wetgeving. Ondertussen heeft de Council
vertakkingen in vrijwel de hele Angelsaksische wereld, tot Nieuw-Zeeland en
Australië toe. Van bij haar ontstaan heeft zij nauw samengewerkt men
dierenartsen. Van daaruit is het initiatief van enkele dierenartsen ontstaan om
een eigen vereniging op te richten die zich uitdrukkelijk uitspreekt voor het
behoud van het couperen en voor de vrijheid van keuze; zowel voor dierenartsen
als voor fokkers. Daarmee gaan zij in tegen een beleidslijn die hun
overkoepelende vakvereniging (het “Royal College of Veterinary Surgeons”,
kortweg RCVS) zonder stemming en onder druk van een anti-couperen lobby heeft
aangenomen. Dat deze groep dierenartsen, waarvan de namen op de site zijn
vermeld, openlijk en met argumenten uit het vakgebied zelf, voor zijn mening
uitkomt is een belangrijk nieuw gegeven. Ook voor ons. Hun verklaring is meer
dan het lezen waard.
Daarbij
moet worden opgemerkt dat zij het hebben over het couperen van de staart. Het
couperen van de oren is in het UK al langer verboden. “Taildocking” is gewoon
vertaald als “staartcouperen” of “couperen” tout court, omdat er in het
Nederlands geen gelijkwaardig substantief bestaat ( tenzij “caudectomie”,
maar ervaring leert dat de meeste mensen daar geen boodschap aan hebben,
zodus…) – bij het nalezen van hun tekst moet u daar dus rekening mee houden.
Trouwens: in één van de volgende nummers mag U uitkijken
naar de tekst van een gerespecteerde Belgische dierenarts over dit onderwerp.
Waar
wel iets over het couperen van de oren te leren valt – zeker voor diegenen die
deze ingreep nog nooit hebben gezien – is op de volgende website: http://www.euro-boxer.com . De
webmaster, mevrouw Alexandra Gav, zelf boxerfokster en promoter van de Europese
Boxer in Amerika , heeft er een serie duidelijke foto’s gepubliceerd die de
opeenvolgende handelingen bij het couperen laten zien. Iedere foto is vergezeld
van zakelijke commentaar. Wij bevelen deze nuchtere presentatie ten zeerste
aan.
In
de marge hierbij: op de eerder genoemde website van de Council of docked breeds
kan een korte videocassette worden besteld waarop het couperen van de staart is
vastgelegd. Dat is een goede zaak want op deze wijze kan iedereen die dat wil
gewoon zien waarover wordt gepraat – men moet natuurlijk wel willen kijken.
Als
iemand niet langer zijn pups wil couperen, zullen wij hem of haar niet
tegenhouden. Wij zijn echter op goede gronden van mening dat het couperen in
het belang is van zowel het individuele dier als van het ras. Dat men ons dan
ook de vrijheid laat te doen wat wij ( en de generaties voor ons) goed achten
voor onze boxers. Meer vragen we niet. Zeker, men kan zich altijd verschuilen
achter “de” wet om te proberen zijn mening aan andere op te dringen – maar als
die wet slecht is ( en ze is slecht, waarom zou ze anders een uitzondering op
haar eigen bepalingen voorzien?) dan is het maar redelijk dat men zich de vraag
stelt voor wie men het opneemt, het absolute abstracte principe (“dierenrechten”)
of de boxer zelf.
Maar
leest U vooral de volgende teksten zelf.