Caudotomieverbod in 2006 ?

Pup, 2 dagen oud, staartje ontsmetten, een klein knipje in de staart, een minikreetje, bloedinkje controleren, eventueel een kleine hechting en klaar is kees.

Straks is deze ingreep verboden en wat dan ? Na dertig jaar ervaring in de kleine huisdierenpraktijk stel je je toch vragen over de toekomst. De mens heeft destijds de hond letterlijk en figuurlijk binnengehaald en hem als gezelschapsdier of als werkhond aanvaard. De laatste decennia is hij van voor de hondenkar of vanuit de hondenren binnenshuis gebracht. Enkele hebben zelfs de slaapkamer of het bed van de baas veroverd met alle gevolgen vandien. Huizen en appartementen, vol kasten, tafels, stoelen, muren, enz. Hoe pijnlijk moet het niet zijn telkens als je je baas wilt verwelkomen met een overmatig kwispelende staart die keihard tegen al deze voorwerpen aanslaat. De staarttop wordt dermate getraumatiseerd tot het bloed eruit spat en de eigenaar het kotsbeu wordt om het bloed af te vegen van zijn kleren, meubelen, muren en plafond. Och arme hond, enkele mogen niet naar de dierenarts en vliegen na een paar maanden binnenhuisleven buiten in een hondenren. Enkele geven hun “probleem” aan anderen en enkele eigenaars overwegen zelfs euthanasie. Gelukkig zijn er die wel naar de dierenarts mogen en maandenlang verzorging te wachten staan: verbanden, zalfjes, buisjes rond de staart, antibiotica, pijnstillers, enz. … tot tenslotte beslist wordt om de staart af te zetten.

Vergeet echter niet dat een staarttop zowat het einde is van de wereld: “het vel over het been”. Bij trauma van de staart komen alle eigenschappen van ontsteking aan bod. Ken je ze nog?: dolor, calor, rubor, tumor, m.a.w. enorme pijn (vergelijk dit met een aantal keer op je vingers kloppen met een hamer), de staarttop wordt rood, voelt warm aan, bloedt zeer gemakkelijk, gaat zwellen tot zelfs necroseren, zeker als de hond door de enorme pijn aan de staartrug gaat likken en bijten.

Staartamputatie op dat moment? Ja, het kan, maar … Het vereist een goede anesthesie, een goede operatietechniek, een zeer nauwkeurige naverzorging en liefst nog een frustrerende halskraag om het bijten aan de staartwonde te verhinderen. Bij het neerzitten wordt de staartstomp getraumatiseerd, kunnen seromen ontstaan, zwellingen waardoor de operatiewonde kan openbarsten en infecties kunnen optreden met kans op heroperatie.

Als alles goed verloopt kan deze pijnlijke ingreep op een tweetal weken genezen zijn, maar dan is er wel een zeer attente eigenaar nodig om de hond tijdens het genezingsproces te begeleiden.

Mocht er toch een uitzondering kunnen gemaakt voor die rassen met een lange zware dun behaarde “zweepstaart” zoals Rottweiler, Boxer, Dobermann, enz. … zou heel wat “onnodig dierenleed” voorkomen kunnen worden op volwassen leeftijd. Het staartknippen, caudotomie, bij een pasgeboren pup is immers een bijna pijnloze ingreep. Het overwegen waard!

Dr. Luc Nachtegaele

Nvdr: Dr. Nachtegaele heeft een praktijk voor kleine huisdieren, is specialist in o.a. Boxers en zetelt sedert 18 jaar in wat nu de “Nationale Commissie voor Skeletafwijkingen bij huisdieren” is.